ev arkadaşlığı zor zanaat...kimle eve çıkmak gerek vs falan konularından bahsetmeyecegim, ama su götürmez bir ister var: ev arkadaşı dediğin anlayışlı olacak ve ona göre davranacak...
insanlara karşı anlayışlı olmak doğru bir tutum, ama eksik...anlayışın suistimal edildigini gördüğün anda 'dur kardeşim' demeyi de bileceksin...
ben yapamam ama napayım, annem babam beni, sessiz sakin, her zaman alttan alan, anlayışlı, şefkatli birisi olarak yetiştirmişler...
şu an sinirimden ders calişamiyorum...kimden alacağim ben hıncımı...sokaktaki arabaların tekerlerini mi patlatsam...neyse yarın havuza gidip suyu döveyim bari, napayım...
paranla ne rezil olacaksin, ne de mutsuz...ev arkadaşıyla yapamam ben diyorsanız tabi ki gidin bi ev tutun kendinize. en rahatı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder